|
|
|
De verandering Welke verandering we ook innerlijk mogen meemaken, we blijven hopen op een nog grotere verandering. Ze zeggen wel dat De verandering gelijk staat aan sterven. Alleen doe je het dan nu, zonder uiterlijk zelfmoord te plegen. Innerlijk sterf je aan het bekende, en dat is je ego, dat wat wil regeren over je eigen leven. Het ego vertegenwoordigt ons innerlijk conflict, de beheersing van ‘ja’ en ‘nee’. Wanneer het ego wegvalt, oplost te bestaan, komen de tegenstellingen in ons samen, zonder bemiddeling, zonder afspraken, zonder zelfbeheersing. Kunnen we mindful zijn, bewust zijn, zonder oordeel, zonder bemoeienissen. zonder keuze? Waar een probleem is, is een keuze. Durf en kun je alle keuzes opgeven? Leven zonder keuze. Leven zonder innerlijk probleem, van moeten kiezen! Het ego staat voor conditionering, jouw kijk op de wereld, jouw zelfcontrole, jouw beheersing van al die ‘ja’s’ en ‘nee’s’ in je. Het feit dat je getrouwd bent, wel of geen vlees eet, en dergelijke. Je hebt besloten je partner trouw te zijn, je te beheersen, ondanks het feit dat er zoveel andere aardige en aantrekkelijke mensen rondlopen. Die afspraak en nog veel meer afspraken probeer je als een goede boekhouder te beheersen. Jij voert absolute heerschappij uit over al je gedachten, gevoelens en gedrag. Net of dat het denken, gevoelens en de beweging van het lichaam geen eenheid met elkaar zijn en dat er nog zoiets als een ik alles moet controleren en beheersen, voor alle zekerheid. En dat is de bodem, oorzaak van alle conflict. Mindful zijn betekent dat je je controle loslaat, opgeeft, totaal! Je bent volkomen alert en vrij, wel in de wereld maar niet van de wereld. De wereld kent zijn eigen beweging. Je kunt met de stroom meevaren, dat is een gelukkige staat van zijn, ervaren. Je bent dan niet langer verantwoordelijk, toch ben je bij alles gewoon aanwezig. Je bent werkelijk In de wereld maar NIet Van de wereld. Er is sprake van keuzeloos gewaarzijn en dat is meditatie. Je kunt totaal sterven aan al je controle’s, en deze vormen met elkaar het ego. Het zogenaamde ik is de waarnemer met oordeel en bemoeizucht. Wordt de waarnemer zonder oordeel en bemoeizucht. De stap is beslist eng omdat deze werkelijk een associatie geeft met doodgaan. De kapitein verlaat het schip. Voortaan vaart het schip op de wind. Drijft het met de golven mee. En al het personeel is er nog steeds, net zoals alle gasten. Niemand meer die de situatie van bovenaf beheerst!… Het schip is stuurloos maar het feest op het schip lijdt daar niet onder. Wanneer voelen we ons het prettigst, met de baas in onze omgeving of juist niet? Zullen we het werk slechter doen? Zullen we minder genieten van onze pauzes? De dominante factor in ons leven is het ego, het ik. Een paard zonder ruiter is toch niet slechter af? Keuzeloos gewaarzijn, is een staat van zijn waarin geen plaats is voor het ego. Gedachten, gevoelens en het lichaam kunnen prima met elkaar overweg zonder ego, zonder ik, zonder bemoeizucht en oordeel van bovenaf. Het ego verdeelt en beheerst dat wat niet te beheersen valt, het leven zelf. Na ‘ja’s’ komen toch weer de ‘nee’s’ en net andersom. Ik ben volkomen vrij, daarmee bedoel ik: mijn gedachten zoeken het zelf lekker uit. Mijn gevoelens zoeken het zelf lekker uit. Mijn lichaam zoekt het zelf lekker uit. Mijn aanwezigheid is slechts als een zon voor de aarde. En de zon gaat op voor alles en iedereen. Velt de zon een oordeel? Bemoeit de zon zich ergens mee? Ik ben niet bewusteloos maar mindful. Er is niets wat mij ontgaat, er is niets waar ik me mee bemoei. Ik ben keuzeloos gewaar. Mijn aanwezigheid is positief, zoals de zon voor de hemel en aarde. Er bestaat een beweging zonder ego maar niet zonder het licht, niet zonder intelligentie. Innerlijke verandering is radicaal en niet half. Het is een stap in het donker… Je weet niet wat je te wachten staat. Je geeft alle controle op, je beheersing over je gedachten, gevoelens en gedrag. Omdat er niet langer sprake is van ik en mijn gedachten, gevoelens en lichaam. Het paard is er nog wel maar de ruiter (ego) niet meer. Enkel is er sprake nog van mindfulness. Keuzeloos gewaarzijn. In de wereld maar niet van de wereld. Mindful zijn betekent bewust-zijn. Ook al ben je niet je gedachten, toch kun je ze bewust zijn. Zo is het met heel je wezen maar er is niemand die het wezen beheerst, dan de gedachten zelf. De gedachten zelf worden door niets beheerst. Bewustzijn zelf is intelligentie. Bewustzijn beinvloedt alles, zoals de zon alles beinvloedt zonder deel uit te maken van de aarde zelf, ze is niet van de aarde. Of je kunt het vergelijken met ruimte die gedachten, gevoelens en het lichaam nodig hebben om goed te functioneren met elkaar als een geheel. De tiranie van het ego bestaat eruit dat het veroordeelt en het wil kiezen. In de plaats dat je er gewoon bent, aanwezig bent: er gewoon gedachten en gevoelens zijn, wil iets op de achtergrond zich ermee bemoeien! De natuurlijke weg wordt verstoord. Omdat er een plan is, omdat iemand wil kiezen, omdat iemand wil beheersen. Het zogenaamde ik/ego kan verdwijnen, zodat er niet langer sprake is van een Doener. Keuzeloos gewaarzijn is geen een of andere ervaring van non-dualiteit, die dan weer voorbij gaat. Het is een staat van zijn, het is wat je werkelijk bent, vrij van alles, niemand zijn. Je bent Dat wat niet van deze wereld is maar je bent wel in de wereld. Je bent mindful: alles bewust wat maar komt en gaat. Einde van het bekende. Leven zonder plan en keuze. Kun je dat? Wat eten we vandaag? Misschien neig je dan daarvan innerlijk een probleem te maken: wat moet ik nou kiezen? Maar je bent volkomen onverschillig, dus er is geen probleem, je kijkt naar alles: je gedachten, gevoelens en je lichamelijke staat, of dat je het niet bent. Je hoeft nergens voor of tegen te zijn. Maar je bent wel alles bewust. Je kent het leven! Maar je hebt geen plan. De weg is open. De verandering houdt in dat je volslagen spontaan bent, omdat er geen heerschappij meer bestaat, betreffende alle gedachten, alle gevoelens en het gehele gedrag. Er is niemand meer om deze te beheersen, te veroordelen, te willen veranderen. Wat verandert ligt besloten in de gedachten, gevoelens en het lichaam zelf, onderling. Maar er is niemand die zich daar mee zal bemoeien, er bestaat geen aparte verantwoordelijkheid. Wanneer je niets en niemand bent en toch vol van gedachten, gevoelens en lichamelijke gewaarwordingen, ben je gewoon mens maar zonder harde kern, ego. Het ego is hier de verwijzing naar dat wat zich hecht en bemoeit met van alles, ons menszijn. Je kunt jezelf niet beheersen zonder daarbij ook een conflict te veroorzaken in jezelf. Ik en mijn gedachten… houdt dualiteit in, niet waar? Terwijl gedachten op zich gewoon hun weg gaan. Door je gedachten, gevoelens en lichaam bewust te zijn, ben je een licht voor jezelf. Leven zonder zelfbeeld houdt in dat je het ego in de wortel hebt leren kennen. Er is geen sprake meer van een of andere innerlijke autoriteit, een of ander bemoeizuchtig monster, dat wil controleren en kiezen. Het zelfbeeld vertegenwoordigt iemand die je wil zijn of niet wil zijn. Bron: www.keuzeloosgewaarzijn.nl |
|
© 2012